Już drugi dzień bez internetu. Jakby świat się obraził i zniknął bez słowa. Wszystko co ważne mieści się w promieniu kilkudziesięciu metrów. Więcej snu. Gotowanie. Pieszczoty z kotem. 

Rozwijam wąż ogrodowy. Woda nagrzana starym indiańskim sposobem. Wezmę prysznic na zewnątrz. Strumień uderza mocno. Gorący ale po chwili już błogo. Pchanie wakacjami jak wtedy kiedy miałem 14 lat, który to był rok? Nie chcesz wiedzieć Borucki. Dni jakoś były dłuższe. Rozciągały się jak guma do żucia. Dziś dni znikają tak szybko, że nie dostrzegam procesu znikania. Stoję jak wryty- serio? Dziś już Czwartek?

Diego leniwie, co jakiś czas zmienia miejsce na rozgrzanym tarasie. Czeka aż słońce przejdzie na drugą stronę i łaskawie drzewa zaczną rzucać przyjemny cień. Patrzy na mnie i sprawdza, czy przypadkiem to nie czas by znów zapełnić mu miskę po brzegi. Nie? Jeszcze nie? To se pośpię -myśli, bo przecież mówić nie potrafi. 

Cały świat pod palcem. To przeklęte urządzenie leży na stoliku. Czarny prostokąt obietnic i kłamstw. Małe okienko, przez które wszystko widać. Siedem? Osiem? - miliardów ludzi w kieszeni, wszystkie wiadomości, wszystkie dramaty, wszystkie debilizmy ludzkości na wyciągnięcie ręki. Ciężko oprzeć się pokusie, gdy jest dostęp do całego tego świata i nie zaglądać. By przypadkiem nie zostać w tyle. Jak nie sięgnąć po to cyfrowe opium, gdy jest tak blisko?

Odkładam telefon jak najdalej. Na drugi koniec tarasu, tam gdzie nie sięga wzrok. W pizdu jak mawia A. Żeby być tu. Tylko tu. Z wodą na skórze i wspomnieniem czternastolatka, który nie musiał nosić świata w kieszeni. Złoto. Nie wiem czy człowiek nie byłby szczęśliwszy, gdyby widział mniej obrazów, które pokazuje mu ten portal do nikąd. Tych wszystkich gównianych zdjęć z wakacji, drogich samochodów, perfect życiorysów. Obrazów, które pobudzają pragnienia do kolejnych rzeczy, działań, które jak już je zdobyć, osiągnąć, wciąż pojawiają się nowe, które wzbudzają nowy głód. Ciagle nienażarty. Jak narkotyk. Muszem bo umrę. A gówno prawda - nie musisz.

Ciągle na wyciągnięcie ręki. Na przesunięcie palcem. Złudnie blisko - jakbyś mógł dotknąć każdego życia przez szklany ekran. Obietnica. I znów wprawiasz się w ruch, by je dogonić, jak pies goniący własny ogon, kiedy nagle orientujesz się, że to koniec. Że meta już. Że ten cały wyścig był jednym wielkim oszustwem, a ty zostałeś z pustymi rękami i zmarnowanym czasem. Kurwa. Za późno. 

Gdy jednak Ci się to uda - kiedy w końcu wyłączysz to cholerne urządzenie - jesteś tu i teraz, żyjesz i czujesz ziemię pod stopami własnej rzeczywistości. Nie tej, której pragniesz, bo przecież pragniesz tej, którą mają inni. Złudzenie to jednak i mgła. Jesteś tu. Teraz. Zaakceptuj. 

Dziadek zawsze powtarzał: lepszy wróbel w garści niż gołąb na dachu. Stary wiedział swoje. Marysia z kolei miała inne powiedzenie: rozglądasz się za pięknymi kwiatami, a depczesz te, które masz pod nogami. Mądre baby, te nasze babcie. Wiedziały, że szczęście to nie Instagram, tylko mokra trawa pod stopami. Te wszystkie gówno-motywacyjne książki każą ci marzyć, dążyć, lecieć wyżej, kurwa, zawsze wyżej, najwyżej, stratosfera to mało. Czy można być szczęśliwym, nie pragnąc? Stojąc w miejscu i cieszyć się tym, gdzie się jest. Teraz. Bez planów na jutro, bez listy rzeczy do zrobienia przed śmiercią.

O czym będę myślał, odchodząc, zdychając? Czy będę żałował tego prysznica w ogrodzie, czy raczej tego, że nie zapierdalłem jak inni, że się opamiętałem? Czy rzeczywiście leniwy dzień, w którym nie zrobiłem nic, jest dniem straconym? Czy całe życie musi być skalkulowane i oceniane w kategoriach zysków i strat? Osiągnięć i grubością portfela. Jakby człowiek był spisem osiągnięć w tabeli, któryś w rankingu zajebistości, a nie kawałkiem mięsa, który lubi ciepłą wodę na skórze i wiatr. Wystawiam twarz. Nawet nie wiem jak to opisać. Wiatr. Czaisz? 

Odejdę cicho, we własnym łóżku? Trzymany za rękę przez kogoś kto jest mi bliski? Czy porzucony gdzieś samotnie w jakimś hospicjum jak śmieć, z pielęgniarką która nie pamięta mojego imienia. Już dobrze proszę pana. To długo nie potrwa - uspokaja. 

Chmura ledwo co przesuwa się po niebieskim niebie. Ten niebieski jest jakiś wyjątkowo nasycony. Aż ściągam okulary, sprawdzam czy to nie zasługa szkieł okularów. Nie. Ono takie jest. Piękne. Widzę to na własne oczy, bez filtrów. Wow.

Głęboki oddech. Aż Diego otwiera jedno oko. Tak, Stary, to jest życie. Najważniejszy jest spokój i czas. Czas, by móc myśleć, spokój, by zwolnić. Przestrzeń by być. 

Chyba się zdrzemnę. Znów? Tak. Jeszcze garść porzeczek czerwonych prosto z krzaka, pomyślę o Marianie i jego działeczce, wakacjach w Piechcinie i położę się koło mojego kota na tarasie. Nic się nie dzieje. Świat się zatrzymał. Skorzystam. Dobranoc na chwilę. Na jedną piękną, zmarnowaną chwilę, która może nie jest zmarnowana?


no signal


Szukam zejścia na dół łóżka. Jakby maiło zejście. Ona znów drapie. Budzi mnie zawsze między trzecią a piątą nad ranem. Kapituluję bez słowa, zgarbiony schodzę z wysokiego łóżka. Ciepła stopa dotyka zimnej podłogi. Nawet nie otwieram oczu. Jestem jak nocne zwierzę. Wsunąć kapcie. Wziąć telefon. Gdzie jest ten pieprzony głośnik? Musi gdzieś tu być. 

Puszczam na cały regulator: “Walking on the Edge”.

Nie wiem, czy to ironia, czy moje zaklęcie. Bo ona nie wie, że kroczy po krawędzi. Nawet mnie to bawi. Uśmiecham się sam do siebie. Ustawiam głośnik, jak najbliżej się da, w okolicy gdzie wydobywają się dźwięki drapania. Puszczam ten kawałek w kółko, wiem, że ją to wkurwia. Mnie zaczyna już to bawić. Może oznaka tego, że już odpuszczam? Przegrałem te walkę? 

Wyłączam muzykę na chwilę i nasłuchuję, czy poszła już w pizdu. Czasem próbuję puszczać na zmianę inne kawałki, żeby przypadkiem nie uodporniła się na ten jeden, ale “Walking on the Edge” działa statystycznie najlepiej. Działa, ale tylko czasem.

Otwieram ciężkie drzwi i wychodzę na taras. Powietrze wita mnie delikatnym podmuchem. Jeszcze ciemno. W tle majaczą góry i mała czerwona lampka. Wielka Sowa. Lubię to światełko. Puszcza mi oko. Idę sprawdzić pułapkę choć wiem, że kuny tam nie ma, przecież napierdala pod dachem. Ona i muzyka. 

Pułapka wiadomo pusta. Kuna sprytniejsza. Zna ten dom lepiej niż ja. Gdyby chciała, mogłaby tu zamieszkać. Zresztą mieszka. 

Odkąd toczymy ten nasz bój, złapałem w pułapkę już prawie wszystko: żabę, ptaka, szanownego drozda, prawie pana lisa, i piękną czarną kotkę. Dobrze, że Diego jest za gruby – i nie mieści się do pułapki. Byłby częstym gościem. 

Ledwo widzę. Może zrobię szybką kawę. 4.34. Idealnie. 

Jeszcze tylko zerknę do sąsiada. Świecę latarką – jak na spacerniaku. On nie ma pojęcia, że co jakiś czas robię mu przegląd ogrodu. Dziś ich nie ma. Dziki. On z kolei ma dziki. Ryją mu na potęgę. Dzikusy. 

Sąsiad – humanista. Tak na niego mówimy. Historyk. Dwa razy w roku przyjeżdża żona. Z Wrocławia. Wysoka, nerwowa. Ma w oczach pośpiech miasta. On wtedy odpala kosiarkę – starą, ryczącą maszynę – i zapierdala przez ogród jak lunatyk. W prawo. W lewo. W prawo. W lewo. Bo żona chce jechać do muzeum, a on chce jej pokazać, że tu też coś znaczy.

A gdy go nie ma. Dziki ryją mu działkę. O świcie zostawiają ślady. Raz widziałem, jak jeden stał pośrodku tego spustoszenia i srał bezczelnie. Dzik jest dziki - każdy wie. 

Wracam. Gaszę latarkę. Świta. Kawa z ekspresu – najlepszy zakup w życiu. Słodka, ciepła, mocna. Przypomina, że już nie śpię. 

Dziś przesunę pułapkę w inne miejsce. Mam też kamerę, ale moja kuna jest jak ninja. Niewidoczna. Szybka. Czasem tylko gówno znajdę. 

Raz ją jednak zobaczyłem. Popatrzyła na mnie z drzewa. Patrzyła długo. Z zażenowaniem. Ja – zaspany, rozwalony na tarasie. Ledwo żywy. Ona – duma z natury, z błyskiem w oku, z sierścią potarganą od wiatru patrzyłaby zaraz zniknąć wśród gęstego listowia. 

Piękna jest. Zaczynam się zastanawiać, czy to nie ja jestem tu niechcianym gościem.

„Brand New Day” podskakuje w radiu. Kłaść się czy popracować?

„Wstawaj, Diego.” Teraz ciągle śpi ze mną. Osiemnaście lat w mieszkaniu. Nigdy nie wyszedł na zewnątrz – tak go zaprogramowało miasto. Jakby nie wierzył, że świat istnieje za drzwiami. Wychował się w betonowej ciszy, gdzie podłoga nie skrzypi, a księżyc nie zagląda przez okno. Teraz to co innego. Łazi, zwiedza, widać, że żyje. Oddycha. Śmierdzi sierścią i spokojem. Emeryt. Zazdroszczę mu. Biorę futrzaka, wyłączam muzykę. Cisza. Ciekaw jestem, na jak długo. Poszła? 

Zapach kawy. Kto lubi temu nie trzeba mówić jak magiczny, potrafi być. Szczególnie rano. 

Na tapecie ostatnie komercyjne zlecenie. Nareszcie. Koniec. 

Woolf pisała, że do twórczej pracy niezbędne są dwa kluczowe elementy. Przestrzeń i niezależność finansowa. Bez tego umysł jest skrępowany. Zależny. Nie dryfuje. Nie tworzy. Nie zapuszcza się w nieznane oceany. Kreatywność wymaga przestrzeni mentalnej wolnej od presji społeczeństwa czy obowiązków domowych. Wymaga własnego pokoju i 500 funtów rocznie. Tak twierdziła. Coś w tym jest. Wolność. 

Mam teraz swój pokój. Będę tworzyć. Nie dla Ciebie. I nie przeciw Tobie. Dla siebie. Nie po to, by zadowalać.

Ale po to, by zobaczyć, co we mnie jeszcze żyje.

Ściskam kubek. Siorbie kawę. Zaczynam pisać. Promień słońca wpada przez szybę. Jest jak gość. Nie nachalny. Z ciekawością - zagląda do mnie. Zastał mnie nieśpiącego. Jak zwykle.

Lubię to. Lubię ten moment - jak wstaje słońce. 

Przypomina mi, że jestem małą cząstką tego cudu. I że wszystko, co żyje – drapie. I to, że mam kunę, a kuna ma mnie i, że świat mnie nie potrzebuje.


Summer arrived as it always does — quietly, unhurriedly, carrying the scent of grass, the sound of crickets, and the sun that refuses to set too early. Here, time flows differently. No one is in a rush, because the most important things happen slowly: wild strawberries ripen, friendships are formed, and adventures are born. Tonight was a night of stories. The time had come for those whispered, scary tales — the kind that tickle your neck and send a shiver down your spine. Kalinowe Hill is a special place. A place where childhood still tastes like raspberries, and at night, an owl calls out — reminding us that the world is still full of secrets. True summer doesn't happen on screens. It happens here — by the fire, among laughter, in the shade of trees. And it stays with you for life. Those who find their way here are the lucky ones.

Lato przyszło jak zawsze — cicho, nieśpiesznie, niosąc ze sobą zapach trawy, dźwięk świerszczy i słońce, które długo nie chce zajść. Tutaj czas płynie inaczej. Nikt się nie spieszy, bo przecież najważniejsze rzeczy dzieją się powoli: dojrzewają poziomki, zawiązują się przyjaźnie i pojawiaja się przygody. Dziś był wieczór opowieści. Nadszedł czas tych strasznych, szeptanych historii, które łaskoczą w kark i sprawiają, że dreszcz przebiega po plecach. Kalinowe Wzgórze to miejsce szczególne. Takie, gdzie dzieciństwo wciąż ma smak malin, a nocą słychać w oddali sowę, która przypomina, że świat wciąż jest pełen tajemnic. Prawdziwe lato nie dzieje się na ekranach. Dzieje się tu — przy ognisku, wśród śmiechu, w cieniu drzew. I zostaje w człowieku na całe życie. Szczęściarze. Nawet trochę się bałem.
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773301978/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF2005-Edit.jpg)

![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773301981/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF2102.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773301982/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1481.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773301983/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1492.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773301984/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1515.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773301985/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1528.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773301986/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1541.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773301987/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1571.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773301988/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1588.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773301989/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1598.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773301990/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1610.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773301991/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1618.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773301992/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1622.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773301993/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1625.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773301994/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1645.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773301994/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1661.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773301995/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1672.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773301996/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1678.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773301997/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1694.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773301998/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1730.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773301999/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1770.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302000/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1774.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302001/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1783.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302002/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1787.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302003/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1799.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302004/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1810.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302005/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1863.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302006/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1865.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302007/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1866.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302008/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1896.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302009/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1899.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302010/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1900.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302011/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1909.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302012/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1915.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302013/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1924.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302014/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1939.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302015/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1946.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302016/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1948.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302017/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1952.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302017/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1959.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302018/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1962.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302019/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1975.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302020/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1981.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302021/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1992.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302022/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF1994.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302023/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF2005.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302025/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF2018.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302026/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF2033.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302026/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF2051.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302028/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF2052.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302028/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF2064.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302030/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF2078.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773302031/borucki/blog/2025-07-08%20-%20Strachy%20na%20Lachy/DSCF2087.jpg)

Strachy na Lachy


Rozpaliłem ognisko. Na żeliwnej patelni od brata usmażyłem kiełbasę, cebulę i kawałki mięsa. Prosto, bez zbędnych dodatków. Ten smak – dymu, ognia i ziemi – jest nie do podrobienia. Jest w tym coś pierwotnego. Coś, co przypomina, kim jesteśmy bez technologii i pośpiechu. Jedzenie przy ogniu to rytuał. Czas spowalnia, myśli ulatują z dymem-wysoko. Smakuje. Zjadam wszystko. Dym oczyszcza.

![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773408442/borucki/blog/2025-06-22%20-%20Ognisko/DSCF1102.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773408443/borucki/blog/2025-06-22%20-%20Ognisko/DSCF1077.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773408444/borucki/blog/2025-06-22%20-%20Ognisko/DSCF1079.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773408445/borucki/blog/2025-06-22%20-%20Ognisko/DSCF1082.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773408446/borucki/blog/2025-06-22%20-%20Ognisko/DSCF1090.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773408447/borucki/blog/2025-06-22%20-%20Ognisko/DSCF1093.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773408448/borucki/blog/2025-06-22%20-%20Ognisko/DSCF1094.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773408450/borucki/blog/2025-06-22%20-%20Ognisko/DSCF1098.jpg)


ognisko


![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773303530/borucki/blog/2025-06-13%20-%20S%C5%82ucha%C5%82%20wiatru%2C%20znosi%C5%82%20burze/DSCF0881.webp)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773303531/borucki/blog/2025-06-13%20-%20S%C5%82ucha%C5%82%20wiatru%2C%20znosi%C5%82%20burze/DSCF0882.webp)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773303532/borucki/blog/2025-06-13%20-%20S%C5%82ucha%C5%82%20wiatru%2C%20znosi%C5%82%20burze/DSCF0883.webp)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773303534/borucki/blog/2025-06-13%20-%20S%C5%82ucha%C5%82%20wiatru%2C%20znosi%C5%82%20burze/DSCF0886.webp)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773303535/borucki/blog/2025-06-13%20-%20S%C5%82ucha%C5%82%20wiatru%2C%20znosi%C5%82%20burze/DSCF0892.webp)![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773303536/borucki/blog/2025-06-13%20-%20S%C5%82ucha%C5%82%20wiatru%2C%20znosi%C5%82%20burze/DSCF0901.webp)


Słuchał wiatru, znosił burze

![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596230/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0825.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596232/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0604.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596234/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0626.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596236/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0631.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596236/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0635.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596239/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0640.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596240/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0646.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596241/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0651.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596242/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0657.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596243/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0664.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596244/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0666.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596245/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0686.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596246/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0687.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596248/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0703.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596249/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0714.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596250/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0716.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596251/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0719.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596252/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0726.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596253/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0728.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596254/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0729.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596256/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0732.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596258/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0738-Enhanced-NR.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596259/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0739-Enhanced-NR.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596260/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0742.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596261/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0746.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596262/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0747.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596263/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0748.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596264/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0752.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596266/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0754.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596267/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0760.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596268/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0762.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596269/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0775.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596270/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0776.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596271/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0781.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596272/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0785.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596274/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0787.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596275/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0788.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596276/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0793.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596277/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0795.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596279/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0798.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596280/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0801.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596282/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0807.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596283/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0817.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596284/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0819.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596285/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0821.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596287/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0823.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773596288/borucki/blog/2025-06-04%20-%20Uhuhu%20%2B%20Jan%20i%20Klan/DSCF0824.jpg)

Uhuhu + Jan i Klan

# Where Strawberries Grow, Memories Appear


Summer holidays at my grandfather’s place were always magical. Today, with the perspective of time, I see it even more clearly. I felt like one of the children from _The Children of Noisy Village_ (_Dzieci z Bullerbyn_ – I actually prefer the Polish title; it sounds warmer, closer). – free, happy, surrounded by simple joys.

I remember getting off at the small train station in Piechcin. The sun was already warm, and with my backpack and a smile, I marched cheerfully toward my grandfather’s house. He was always waiting. And with him – strawberries. Not just any strawberries. His – from the garden. Red, fragrant, juicy. They tasted like summer. Like childhood. They’ve stayed with me forever. My grandfather is no longer here, but the memories remain.

Every time I eat strawberries, I return to those moments. I see myself as a little boy, sitting on a bench with my legs in the grass. Grandpa used to call me **Kamosa**. To this day, I don’t really know why. It’s just a kind of weed. But I liked it. I remember it like it was yesterday.

It’s strange how small gestures, scents, and words stay with us. Sometimes, all it takes is one strawberry to return to a place that no longer exists.
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773303523/borucki/blog/2025-06-03%20-%20Where%20Strawberries%20Grow/DSCF0079.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773303524/borucki/blog/2025-06-03%20-%20Where%20Strawberries%20Grow/DSCF0081.jpg)![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773303525/borucki/blog/2025-06-03%20-%20Where%20Strawberries%20Grow/DSCF0085.jpg)![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773303527/borucki/blog/2025-06-03%20-%20Where%20Strawberries%20Grow/DSCF0093.jpg)![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773303528/borucki/blog/2025-06-03%20-%20Where%20Strawberries%20Grow/DSCF0094.jpg)![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773303529/borucki/blog/2025-06-03%20-%20Where%20Strawberries%20Grow/DSCF0098.jpg)


Where Strawberries Grow, Me


Spring isn’t over yet, but mountain life whispers: _start preparing._ Zdzichu didn’t disappoint — first delivery came in today. Delivery and workout in one.  
I like it. Falling face-first into the ground, but my mind is quiet. There’s nothing else I need to think about. I like touching wood. The weight, the grain, the smell. It reminds me that life is built from small, steady efforts. One log at a time. One season preparing for the nexy. Fire will come. Warmth will follow. And I’ll be grateful for every piece I carried today.

![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773303519/borucki/blog/2025-05-28%20-%20delivery_001/DSCF0070.webp)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773303520/borucki/blog/2025-05-28%20-%20delivery_001/DSCF0065.webp)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773303521/borucki/blog/2025-05-28%20-%20delivery_001/DSCF0067.webp)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773303522/borucki/blog/2025-05-28%20-%20delivery_001/DSCF0068.webp)


delivery_001

# „Sometimes you just have to pee in the sink.”

The phrase "Sometimes you just have to pee in the sink" is **a quote attributed to the American poet Charles Bukowski**. It's a humorous and slightly irreverent statement, often used to express a feeling of being in a dire or desperate situation. It's not a literal suggestion to urinate in a sink, but rather a metaphor for situations where one might resort to a less than ideal solution. 

It was good, sure — but next time, more salt… or a woman. Either one makes it worth the trouble. : )

### **Keto Cottage Cheese Pancakes (Flourless)**

**Ingredients:**

- 150 g cottage cheese (full-fat)
    
- 2 eggs
    
- 1 tsp baking powder
    
- Optional: sweetener to taste (e.g. stevia, erythritol, honey if not strict keto)
    
- A pinch of salt
    
- Butter or coconut oil for frying
    

**Instructions:**

1. In a bowl, mix the cottage cheese, eggs, baking powder, salt, and sweetener (if using) until smooth.
    
2. Heat a non-stick pan with a bit of butter or coconut oil.
    
3. Spoon the batter onto the pan and shape small pancakes.
    
4. Cook on medium heat for about 2–3 minutes per side until golden.
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773303511/borucki/blog/2025-05-08%20-%20Sometimes%20you%20just%20have%20to/_DSF4104.jpg)![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773303513/borucki/blog/2025-05-08%20-%20Sometimes%20you%20just%20have%20to/_DSF4100.jpg)![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773303515/borucki/blog/2025-05-08%20-%20Sometimes%20you%20just%20have%20to/_DSF4108.jpg)![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773303516/borucki/blog/2025-05-08%20-%20Sometimes%20you%20just%20have%20to/_DSF4111.jpg)![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773303517/borucki/blog/2025-05-08%20-%20Sometimes%20you%20just%20have%20to/_DSF4103.jpg)


Sometimes you just have to pee in the sink.

his morning started with a short walk and a coffee from the local restaurant [Łaka](https://www.facebook.com/p/%C5%81%C4%84KA-Micha%C5%82kowa-Restauracja-61559793391117/) — and somehow, that was enough. The air carried the sweet scent of blooming trees, soft and unmistakably spring. A quiet moment, a sip of rich coffee, sunlight gently warming the face. I was in good company — Ania and someone... not quite human. A batman of sorts. But that story, I’ll tell another time. The walk didn’t last long though — a storm rolled in faster than expected, chasing us home with the first raindrops..

Sometimes, that’s all we need. Just to be.




![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773304186/borucki/blog/2025-05-03%20-%20Coffee%20and%20the%20Shadow/_DSF4093.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773304188/borucki/blog/2025-05-03%20-%20Coffee%20and%20the%20Shadow/_DSF4014.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773304189/borucki/blog/2025-05-03%20-%20Coffee%20and%20the%20Shadow/_DSF4016.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773304190/borucki/blog/2025-05-03%20-%20Coffee%20and%20the%20Shadow/_DSF4020.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773304191/borucki/blog/2025-05-03%20-%20Coffee%20and%20the%20Shadow/_DSF4021.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773304192/borucki/blog/2025-05-03%20-%20Coffee%20and%20the%20Shadow/_DSF4030.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773304192/borucki/blog/2025-05-03%20-%20Coffee%20and%20the%20Shadow/_DSF4031.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773304193/borucki/blog/2025-05-03%20-%20Coffee%20and%20the%20Shadow/_DSF4040.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773304194/borucki/blog/2025-05-03%20-%20Coffee%20and%20the%20Shadow/_DSF4043.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773304195/borucki/blog/2025-05-03%20-%20Coffee%20and%20the%20Shadow/_DSF4052.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773304197/borucki/blog/2025-05-03%20-%20Coffee%20and%20the%20Shadow/_DSF4062.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773304198/borucki/blog/2025-05-03%20-%20Coffee%20and%20the%20Shadow/_DSF4070.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773304199/borucki/blog/2025-05-03%20-%20Coffee%20and%20the%20Shadow/_DSF4071.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773304200/borucki/blog/2025-05-03%20-%20Coffee%20and%20the%20Shadow/_DSF4082.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773304201/borucki/blog/2025-05-03%20-%20Coffee%20and%20the%20Shadow/_DSF4084.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773304202/borucki/blog/2025-05-03%20-%20Coffee%20and%20the%20Shadow/_DSF4086.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773304203/borucki/blog/2025-05-03%20-%20Coffee%20and%20the%20Shadow/_DSF4089.jpg)
![](https://res.cloudinary.com/dk9k5fd4z/image/upload/v1773304205/borucki/blog/2025-05-03%20-%20Coffee%20and%20the%20Shadow/_DSF4091.jpg)

Blog